Anaeroob energiesysteem

Anaeroob energiesysteem – melkzuursysteem

Dit energiesysteem wordt actief op het moment dat het aeroob energiesysteem niet voldoende energie kan aanmaken om een bepaalde activiteit uit te kunnen voeren. Het verschil met het aeroob energiesysteem is de snelheid waarmee de ATP omgezet wordt in energie. Het anaeroob energiesysteem heeft veel minder tijd nodig. Dit komt onder andere omdat het geen zuurstof nodig heeft om de ATP om te zetten. Het voordeel voor het lichaam is dat er op korte termijn veel energie vrijgemaakt wordt, waardoor de sporter bijvoorbeeld langer kan blijven hardlopen. Als alleen het aeroob energiesysteem actief zou zijn, dan moest de hardloper allang stoppen. Een eindproduct van dit energiesysteem is melkzuur. Dit zorgt voor het wel bekende verzuren tijdens training. Dit mechanisme zorgt voor het moeten stoppen van de beweging.

Hoge intensiteit

Het melkzuursysteem wordt voornamelijk aangesproken bij activiteiten met hoge intensiteit.

  • Sprinten
  • 200m-400m loopjes
  • Springen
  • Hardlopen op relatief hoge hartslag

Door middel van verbranding van koolhydraten vindt er energie aanmaak plaats. Het proces verloopt zeer snel, waardoor er zeer snel veel energie voorhanden is. Dit is ook de reden waarom er op hoge inspanning geen vetten verbrandt worden, maar koolhydraten. Het omzetten van vetten naar bruikbare energie duurt te lang voor dit energiesysteem, voor koolhydraten is dat niet het geval.

Ben je op zoek naar een persoonlijk trainingsschema om effectief en doelgericht te kunnen trainen? Kijk dan bij onze persoonlijke trainingsschema’s.